30/5/11

ΓΥΑΛΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ


Και ξαφνικά ξυπνάς
κι ανάβει ο καραγκιόζ-μπερντές.
Και ξαφνικά ξυπνάς
κι ακούγονται ακατάληπτες κουβέντες.
Και ξαφνικά ξυπνάς
ενώ σε φέρνουν με μια Μερσέντες.
Και ξαφνικά ξυπνάς
στην πισίνα και σου βγαίνει
μία σύζυγος ξένη.
Και εξίστασαι ειπείν σεαυτώ:
Μα πώς βρέθηκα εδώ;
Τρέχει ο καιρός, περνάει
κι όμως κάτω απ’ το γκαζόν
τρέχει ο καιρός, περνάει
παφλασμός πολλών νερών.
Μέσα στο πένθιμο μωβ
το χρυσάφι έχει καεί
κι ανάβει για μια στιγμή
η σπηλιά με την πηγή.

Και ρωτάς τον καλό σου εαυτό:
Πού πηγαίνει από δω;
Και ρωτάς τον καλό σου εαυτό:
Τι απέγινε το όχημα;
Κι από μέσα μιλάει μια φωνή:
Πού είν’ το σπιτάκι μου, πού είν’ το παχνί;
Και μετά ξαναλέει η φωνή:
Πού είναι η γυναίκα μου η αληθινή;


Τρέχει ο καιρός, περνάει
κι όμως κάτω απ' το γκαζόν
η γαλανή φυσάει
το αρχαίο της ακορντεόν.
Μια φορά σ’ αυτή τη ζήση
ο βυθός να φωτίσει
έστω για μια στιγμή
να 'ναι τζάμι και γυαλί.

Same as it ever was.
- ίδια όπως ήτανε
Same as it ever was.
- ή όπως ανέκαθεν
Same as it ever was.
- Νυν και αεί, θα πει
Same as it ever was.
- Νυν και αεί θα πει.

Υδάτων η καταπόντισις
υδάτων και η πλοήγησις...
Πολλών υδάτων γέμει ο ωκεανός.
Βάθυνε τον ωκεανό σου!
Απλώσου, απλώσου, απλώσου!


Τρέχει ο καιρός, περνάει
κι όμως κάτω απ’ το μπετόν
τρέχει ο καιρός περνάει
παφλασμός πολλών νερών.
Στη γαλανή ξανά
στα νερά τα φωτεινά
κάτω από ρόδες και σασμάν
στη λαλέουσα παγάν.

Τρέχει ο καιρός, περνάει
κι όμως κάτω απ’ το μπετόν
η αμμουδιά κρατάει
το αχανές των θαλασσών.
Στη γαλανή ξανά
στα νερά τα μακρινά
κάτω από ρόδες και σασμάν
στη λαλέουσα παγάν.

Και ρωτάς τον καλό σου εαυτό:
Αυτό το σπίτι, τι να σημαίνει;
Και εξίστασαι:
Η λεωφόρος, πού να πηγαίνει;
Και εξίστασαι ειπείν σεαυτώ·
Βαδίζω σωστά; βαδίζω στραβά;
Κι από μέσα η φωνή επαυξάνει·
Θεέ μου, τι έχω κάνει!

Τρέχει ο καιρός, περνάει
κι όμως μια γλυκιάν αυγή
κάτι τον σταματάει
Παρελαύνει υπό την γη
η πομπή των υδάτων,
των ζειδώρων ναμάτων.
Στέκει ο καιρός ορθός,
καταυγάζεται ο βυθός.

Τρέχει ο καιρός, περνάει
-απροσδόκητη αυγή
Κάτι τον σταματάει·
η αρχαία πληγή.
Μες στης πληγής το φως
τα νομίσματα σκορπούν
και θησαυρίζει υπό την γη
η ζωοδόχος πηγή.


Same as it ever was.
- ίδια όπως ήτανε
Same as it ever was.
- ή όπως ανέκαθεν
Same as it ever was.
- Νυν και αεί, θα πει
Same as it ever was.
- Νυν και αεί θα πει.

Τρέχει ο καιρός περνάει (Same as it ever was)
– ίδια όπως ήτανε
Κάτι τον σταματάει (Same as it ever was)
– όπως ανέκαθεν
Η πομπή των υδάτων (Same as it ever was)
– νυν και αεί θα πει
Στέκει ο καιρός ορθός (Same as it ever was)
– νυν και αεί θα πει
Τρέχει ο καιρός περνάει,
απροσδόκητη αυγή
κάτι τον σταματάει
Παρελαύνει υπό την γη
η πομπή των υδάτων,
των ζειδώρων ναμάτων,
Στέκει ο καιρός ορθός,
καταυγάζεται ο βυθός...



And I saw what looked like a sea of glass mixed with fire and, standing beside the sea, those who had been victorious over the beast and his image and over the number of his name. 
They held harps given them by God 
Rev 15:12

Also before the throne there was what looked like a sea of glass, clear as crystal. In the center, around the throne, were four living creatures, and they were covered with eyes, in front and in back.
 Rev 4:6

2 σχόλια:

eklag είπε...

μια photo απ'το βίντεο την είχε
και η Lifo σε θεματάκι!
μπερδεμένα πράματα!
μου φαίνεται πως έρχεται η συντέλεια!
τελικώς!

Theoprovlitos είπε...

Με πολλους από τους αρθρογραφους όλων αυτων των φυλλαδων ενδεχεται και μα νην μας χωριζουν τοσα πολλά. Ακομα και εαν αυτοί δεν πιστεύουν. Η διαφορά μας ειναι αυτή: Οτι εκεινοι ακολουθησαν το δρόμο του Faust!

Ο σκοπος δεν αγιαζει κανενα μέσο, ή εν πάσει περιπτωσει εξαρτάται και από το σκοπό. Αξιζε δηλαδη να ξεπουληθείς μονο και μονο για να μπορεις να καυχασαι ότι εξεδωσες νακρισιστικά μια φυλλάδα που διαφημιζει ροζ τηλέφωνα;

ΥΓ Πολυ φοβαμαι οτι εκτος από την Lifo και την Athens Voice (το οργανο της Κεντρικης Επιτροπής του Μεσαίου Χώρου) και η Metro έπεσε στα χερια τους.