ΡΑΒΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΑΣ

ΞΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
26/3/2008

Ραβουμε Χριστούς στα μετρα σας!

Ποιότης Α-Ω.

Τιμες εξαιρετικές.

Ποικιλία σχεδιων για ολα τα γούστα.


Και για Μητροπολίτες από νούμερα από XL μέχρι XXXL

Ειδικές τιμές για Ραββίνους! 

 Και τις Απόκριες, ειδικές στολές για μασόνους
σε όλα να νούμερα της AGB.

Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares

ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ "TO ZANTE"

ΚΑΙ Η ΑΦΟΡΗΤΗ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η αλήθεια είναι οτι την μετά-Χριστοδουλική εποχή και το άθλιο περιβάλλον της κομπίνας και της κονόμας που είχε δημιουργηθεί άλλοτε εν γνώσει του και άλλοτε εν αγνοία του και το οποίο συνέβαλε στην φθορά της δημοσιας εικόνας του, διαδέχθηκε ένα άλλο καθεστώς μάλλον χειρότερο αν και επιφανειακά πιό comme-il-faut και πιό trendy.

Διοτι ο μεν Χριστοδουλος ήταν η περίπτωση της αγελάδας που κατέβαζε το πολύ το γάλα και μετά έδινε μιά και το έχυνε, ενώ σήμερα έχουμε να κάνουμε με την περίπτωση ενός Αρχιεπισκόπου και μιας θεολογικά ερμαφρόδιτης κατάστασης, την αποθέωση της χλιαρότητας, η οποία εχει φερει στην Εκκλησια την εποχή των πνευματικών ισχνών αγελάδων του Φαραώ, έχοντας μετατρέψει την πίστη σε διανοητική διεργασία, την θεολογία σε φιλοσοφία, την Κοινωνία σε δημόσιες σχέσεις, την Αληθεια σε ανθρωπιστικό αγαπητισμό και την παράδοση σε κουλτουρα.

Είναι σαν να μην εξελέγη Αρχιεπισκοπος, αλλά Ποντιος Πιλάτος Αθηνων και πασης Ελλάδος. Οι μονες φορές που εχει παρει καποια θεση ήταν για συμπαρασταση στην απαγωγή του εφοπλιστή Παναγόπουλου και στο κλεισιμο μιας από τις πλεον άχρηστες σχολές των Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, της Κοινωνικής Θεολογίας, τον πατο των βάσεων, μηδενικό κοινωνικό αντικρισμα αλλά και ανύπαρκτες δυνατοτητες επαγγελματικης αποκατάστασης - εκτος και αν τυγχανεις μέλος της ιερας οικογενειας που βολεψε σε έδρες όλο της το σόι. Για την απαγωγη ενος ολοκληρου λαού και τον αφελληνισμό του τσιμουδιά, ενω αναστεναζει το Πανελληνιο.

Το μονο που μπορω να φαντασθω ως αιτιολογία για την κρατουσα γραμμή ειναι είτε η αφάνταστη εκκοσμικευση, είτε η συμπορευση με ενα καθεστώς στο οποίο ανηκει και η ιδια η εκκλησιαστικη ηγεσία, είτε εκβιασμό για σιωπή για τον φοβο υφαρπαγης της εκκλησιαστικης περιουσιας ή ηθικών σκανδαλων που μπορουν να εμφανιστουν στα συστημικά ΜΜΕ είτε η στρεβλή θεολογικη γραμμη περί πνευματικοτητας που θέλει τον χριστιανό να ειναι ενα πραγμα New Age που το έχει γυρίσει στον διαλογισμό.

Λενε μερικοι προκειμενου να δικαιολογησουν την σκανδαλώδη σιωπή ότι ενδεχεται αυτη να υποκρυπτει καποια πνευματικότητα και μυστικη προσευχη στο ταμειον. Αλλα όμως από οσο μπορω να αντιληφθώ - και εαν κανω λαθος διορθωστε με - άλλος ο ρολος του ασκητή έγκλειστου και άλλος του Αρχιεπισκόπου ο οποίος καλειται να διαποιμάνει ως Μωυσής ενα ποίμνιο που το τρωνε οι λύκοι. Εξ άλλου, κάποιος ο οποίος με νύχια και με δόντια επιδιώκει Αρχιεπισκοπικούς θρόνους και εξουσίες αδυνατον το κινητρο του να ειναι πνευματικό, διαφορετικα θα καθόταν έγλειστος σε κανενα μοναστηρι.

Αλλα και το περιβαλλον που στηριζει - αν δεν αποτελεί και το ίδιο - την νυν εκκλησιαστικη ηγεσία είναι το άκρον άωτον της εκκοσμικευσης. Μητροπολίτες που όταν δεν περιφερονται στα κανάλια περιφερονται σε κοσμικές ή κυβερνητικές εκδηλώσεις συχνωτιζόμενοι με τον Καισαρα και τους Κεντυρίωνες, άλλοτε αποδεχόμενοι βραβεία για την προσπαθεια τους να μετατραπεί η Εκκλησια και σε Ταξιδιωτικό Πράκτορα (μην τους ξεφυγει ουτε ευρώ) και άλλοτε διοργανώνοντας εν ζωή ακόμα Ιωβηλαία και Θριαμβους για το ανυπαρκτο πνευματικό τους εργο, φτανωντας στο σημείο να μοιραζουν μεχρι και κρασί δικής τους εμφιαλώσεως με την φάτσα τους επάνω ή άλλα ακομα ακριβοτερα δώρα για δεκάδες VIP καλεσμενους την ωρα που εχουν το θρασος να περιφερουν δίσκο για τους αναξιοπαθουντες στις ενορίες. Και για όλα αυτα να δεχονται και τα εγκωμια της θεολογικης ιντελιγκένσιας και του συγχρονου θεολογικού λόγου...

Σε καμμια πείρπτωση δεν εισηγουμαι ως αντιποδα το εθνοπατριωτικό μοντέλο του Ανθιμου, Πατριού και τέως Ποιμενάρχου του λαου της Αλεξανδρουπολης, ούτε το υπερδογματικό και ανεπιεικές προφιλ του Πειραιώς, ακομα και αν συμφωνω σε πολλά επί της ουσιας μαζι του.

Αλλά ούτε η ρηξη με την κρατική εξουσία και τους εγκαθετους κρατουντες που ως λύκοι βαρεις κατασπαρασσουν το ποιμνιο μπορεί θεωρείται... εκκοσμίκευση και ανάμειξη με την πολιτική. Τα άστρα μας τα λέει και η κα Λίστα Πατέρα.

Μετά μας φταίνε οι εβραίοι, οι αιρετικοί και οι άθεοι. Εγω πάντως αν ήμουν Θεός, ξερω από που θα ξεκινουσα το βουρδουλα.

APXIEΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ KAI TAYTOTHTEΣ

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

Προς το
Κεντρικό Ισραηλητικό Συμβούλιο Ελλάδος

Εν Αθήναις, 26η Μαρτίου 2001

Αγαπητοί μου,

Με οδύνην εδιάβασα την από 20 Μαρτίου επιστολή σας, την οποία μόνον ως προϊόν αδυνάμου πίστεως και μνήμης, δύναμαι να χαρακτηρίσω.

Έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι σεις οι Εβραίοι θα είστε κήρυκες της ιστορικής αληθείας ότι ο αντισημιτισμός είναι φαινόμενο που περιγράφεται ήδη στην Βίβλο, φαινόμενο το οποίο έχει καθαρώς θεολογική εξήγηση και είναι προδήλως προχριστιανικό. Δεν επερίμεναν οι ανά τους αιώνες εχθροί των Εβραίων την έκδοση ταυτοτήτων για να στήσουν τους μηχανισμούς εξοντώσεώς των. Ούτε οδηγήθηκαν στα κρεματόρια μόνον οι Εβραίοι οι οποίοι είχαν δελτία ταυτότητος, ενώ οι μη έχοντες τέτοια δελτία απέφυγαν τη δοκιμασία και έζησαν χωρίς να γνωρίσουν τη φρίκη των στρατοπέδων.

Μεγάλη και δικαιολογημένη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι μου γράφετε επικαλούμενοι αντί του λόγου του Κυρίου, αντί της γραφής των Προφητών, άρθρα δημοσιογράφων. Σας παρακαλώ να μην εγκαταλείψετε την πίστη των προγόνων σας, να συνεχίσετε να έχετε την πίστη των και την Αλήθεια της ως οδηγό και υπερασπιστή σας.

Οφείλω πάντως να διευκρινήσω και σε σας, αγαπητοί μου, και σε όλους τους ενδιαφερόμενους, ότι ουδέποτε κατηγόρησα τους Εβραίους για «μυστικές ενέργειες» κατά Χριστιανών. Το ακριβώς αντίθετο: ανέφερα ότι οι Εβραίοι των ΗΠΑ δημοσίευαν στο internet επί μήνες, προς πληροφόρησιν του διεθνούς κοινού, τι εζήτησαν από τον επίσημον Έλληνα συνομιλητή των. Δεν είναι Εβραίοι αλλά Έλληνες πολιτικοί αυτοί που ενήργησαν μυστικώς, αποκρύπτοντες από τον λαό ποίων το αίτημα εξυπηρετούν και για ποιούς λόγους. Άλλωστε θα ενθυμείται ασφαλώς ο εξ ημών αγαπητός κ. Μωυσής Κωνσταντίνης ότι συνόδευσεν εις το γραφείον μου τον Μάρτιο του 1999 τα μέλη του Παγκοσμίου Εβραϊκού Συμβουλίου εκ Ν. Υόρκης προκειμένου να μου θέσουν προς συζήτησιν την άρσιν των επιφυλάξεων της Εκκλησίαςμας για την αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ελληνικές ταυτότητες. Σημειωτέον ότι στο Ισραήλ τα δελτία ταυτότητος αναγράφουν το θρήσκευμα.

Προσφάτως εξεδόθη υπό της Εκκλησίας της Ελλάδος ειδικός τόμος, ο οποίος δίνει επίσημα στοιχεία από τους αγώνες της Εκκλησίας μας εναντίον της φασιστικής θηριωδίας.
Εκεί, εις ειδικό κεφάλαιον, καταγράφονται οι αγώνες προστασίας των Ελλήνων Εβραίων. Για να προστατεύσει τους Εβραίους από τους ναζί, η Εκκλησία της Ελλάδος δεν δίστασε να παραβεί ακόμη και ιερούς κανόνες. Θα επερίμενα ότι το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος θα διοργάνωνε ειδική εκδήλωση παρουσιάσεως του τόμου αυτού, του περιέχοντος σπάνια στοιχεία από την ιστορία των Ελλήνων Εβραίων. Δεν έχει λόγους η Εκκλησία να θέλει να την τιμήσετε, αλλά θά είχατε κάθε λόγο εσείς να το κάνετε, τιμώντας τη μνήμη των χριστιανών ιερέων που κάλυψαν με την αγκάλη τους τους διωκομένους πατέρες και μητέρες σας.

Εβραίοι άλλων χωρών μπορεί να μη το αντιλαμβάνονται αυτό, αλλά εσείς θα πρέπει να έχετε συνείδησιν ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι εν ώρα δοκιμασίας σας στο πλευρό σας, όρνις συνάγουσα κάτω από τις φτερούγες της όλα τα κυνηγημένα παιδιά του Θεού.

Αλλ’ εύχομαι ο Κύριος να μη επιτρέψει νέαν δοκιμασία των παιδιών Του. Και εύχομαι σε όλους μας τα παιδιά Του να μη στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και στις πολιτικές των, αλλά να στηρίζονται στον βραχίονα Εκείνου.

Διατελώ μετ’ ευχών

+ Ο Αθηνών Χριστόδουλος

_________________


AMERICAN JEWISH COMMITTEE Honors Greek Foreign Minister PAPANDREOUMay 3, 2000 - WASHINGTON, D.C. --

The American Jewish Committee today honored Greek Foreign Minister George Papandreou for his extraordinary contributions to Greek-Jewish and Greek-Israeli relations.

“It is especially gratifying for me to see the revolution in Greek-Israeli relations that has taken place over the past two decades,” said AJC Executive Director David A. Harris, who made the presentation to Minister Papandreou.

“There is no better friend in Greece of the Jewish community, of Israel, and of the United States than you, Mr. Papandreou.”

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥ

Yπολαβων ο ιησους ειπεν ανθρωπος τις κατεβαινεν απο ιερουσαλημ εις ιεριχω και λησταις περιεπεσεν οι και εκδυσαντες αυτον και πληγας επιθεντες απηλθον αφεντες ημιθανη.

Κατά συγκυριαν δε ιερεύς τις κατεβαινεν εν τη οδω εκεινη και ιδων αυτον αντιπαρηλθεν.

Oμοιως δε και λευίτης κατα τον τοπον ελθων και ιδων αντιπαρήλθεν.

Σαμαριτης δε τις οδευων ηλθεν κατ αυτον και ιδων εσπλαγχνισθη. Και προσελθων κατεδησεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελαιον και οινον. Επιβιβασας δε αυτον επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν αυτον εις πανδοχειον και επεμεληθη αυτου. Και επι την αυριον εκβαλων δυο δηναρια εδωκεν τω πανδοχει και ειπεν επιμεληθητι αυτου και ο τι αν προσδαπανησης εγω εν τω επανερχεσθαι με αποδωσω σοι.

Tις τουτων των τριων πλησιον δοκει σοι γεγονεναι του εμπεσοντος εις τους ληστας;

O δε ειπεν, ο ποιησας το ελεος μετ αυτου.

Eιπεν δε αυτω ο Ιησους. Πορευου και συ ποιει ομοιως.

____________________________


ΥΓ. Ξέρεις τι είναι να έχεις ανοίξει διορθόδοξο ιεραποστολικό βιβλιοπωλείο στην Αθήνα, με κατηχήσεις στα Αλβανικά, Ευαγγέλια στα Τούρκικα, στα Ρώσικα, στα Αραβικά, στα Πακιστανικά, 200 μέτρα από την ενορία σου και οι Ορθόδοξοι ιερείς επί 6 ολόκληρα χρόνια να μην έχουν καν πατήσει το πόδι τους να δουν ποιός είσαι και τι κάνεις εκεί, ενώ έρχονται μέχρι και Μορμόνοι;

Η μόνη φορά που ενδιαφέρθηκε κάποιος από τα... Ιερά Συνοδικά γραφεία ήταν από τον... Αντιαιρετικό, που είδαν μια διαφήμιση για Σουηδικά Ορθόδοξα βιβλία στο περιοδικό της Σκανδιναβικής Εκκλησίας και τηλεφώνησαν με ύφος ανακριτικό να δουν μήπως είμαι καμμία σέκτα...

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΠΟΤΕ

Προς: τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλο

Υ/Ο: Ραδιοφωνική εκπομπή “Η ωρα του Αρχιεπισκόπου”

Θέμα: Διακονία αλλοδαπών

ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ Α ΛΑ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ο π. Αμβρόσιος Γιακαλής είχε εξαφανισθεί από προσώπου γης. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Όλοι εμείς ξέραμε βέβαια ότι είχε πέσει σε βαθύ μαρασμό μετά και από την δεύτερη αποτυχία του να εκλεγεί Μητροπολίτης. Βέβαια κάναμε και κάτι σχολιάκια του τύπου "τι έχει φαγωθεί και αυτός τώρα να γίνει δεσπότης", αλλά από την άλλη μάς ήταν απολύτως κατανοητό πως οπουδήποτε αλλού δεν επρόκειτο να τον αφήσουν να αποδώσει. Το δεσποτιλίκι γι αυτόν σήμαινε αυτονομία και ανεξαρτησία από ίντριγκες και βυζαντινισμούς, θύμα των οποίων υπήρξε πλειστάκις.

ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Στον δύσκολο δρόμο της πνευματικής ζωής ο άνθρωπος, η ψυχή του, ψάχνει να βρει τρόπους να τελειώσει τον καλόν αγώνα.

Σίγουρα το Α και το Ω είναι είναι η καρδιά και το κατά πόσον αυτή είναι πορωμένη ή δεκτική στην Θεία Χάρη. Και μη φαντασθεί κανείς με τον όρο Θεία Χάρη τίποτα... εξωσωματικές εμπειρίες, αγγελάκια με άρπες και φωτορυθμικά εφφέ. Ισχύουν και αυτά αλλά, αλλά είτε γι' αυτούς που ο Θεός προεπέλεξε, είτε γι' αυτούς που είχαν μεν τις προδιαγραφές να γίνουν πρωταθλητές της... Άρσης Βαρών αλλά και με την άσκηση και τον αγώνα ανέβηκαν τελικά στο βάθρο της Θέωσης.

Ούτε είναι να γίνουν όλοι πνευματικός Πύρρος Δήμας, όμως ούτε τελικά γίνονται όλοι όσοι θεωρητικά θα μπορούσαν. Η παραβολή των ταλάντων το ξεκαθαρίζει και το μόνο που ζητά από μας είναι να προκριθούμε στην Ολυμπιάδα ακόμα και αν βγούμε τελευταίοι. Ακόμα και στην παραολυμπιάδα με ένα μάτι ή ένα πόδι. Όπως αλλού ο Απόστολος συμπληρώνει ότι και τα χαρίσματα που δίνει το Πνεύμα δεν είναι για όλους τα ίδια.

Επομένως, πως εμείς βάζουμε στο κρεββάτι του Προκρούστη τους άλλους ή και τον εαυτόν μας απαιτώντας από αυτόν να γίνει κάτι που δεν μπορεί, αλλά που ούτε και ο Θεός του το ζήτησε. Τουναντίον η δικαίωση του τελώνη και η παραβολή του καλού.. Αιρετικού (δηλαδή του Σαμαρείτη) δείχνει πως την σάρκινη καρδιά ο Θεός την δίνει στους πάντες, ακόμα και στους μη Χριστιανούς (αλλιώς θα ήταν προσωπολήπτης).

Παρ' ολα αυτά υπάρχουν καποια πράγματα τα οποία προσωπικά θεωρώ πως μπορούν να υποβοηθήσουν τον αγώνα του χριστιανού πού αγωνίζεται να κερδίσει την σωτηρία του.

THE GOD ABANDONS ANTONY

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

♦

THE GOD ABANDONS ANTONY

When suddenly, at midnight, you hear
an invisible procession going by
with exquisite music, voices,
don’t mourn your luck that’s failing now,
work gone wrong, your plans
all proving deceptive—don’t mourn them uselessly.
As one long prepared, and graced with courage,
say goodbye to her, the Alexandria that is leaving.
Above all, don’t fool yourself, don’t say
it was a dream, your ears deceived you:
don’t degrade yourself with empty hopes like these.
As one long prepared, and graced with courage,
as is right for you who proved worthy of this kind of city,
go firmly to the window
and listen with deep emotion, but not
with the whining, the pleas of a coward;
listen—your final delectation—to the voices,
to the exquisite music of that strange procession,
and say goodbye to her, to the Alexandria you are losing.


By Constantine Cavafy
Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ ΣΤΑ ΕΝΥΔΡΕΙΑ

Δύσκολο είναι να κάνεις έναν αγώνα, να αντιστέκεσαι, να φωνάζεις, να προσπαθείς να ευαισθητοποιήσεις σαν τον Δον Κιχώτη. Μπορεί να επέλεξες να παραμείνεις ένα μικρό ψάρι γιατί δεν σου αρέσει το κρέας αλλά μπορεί να ήταν και στο DNA σου, απλά να μην είχες τις προδιαγραφές να γίνεις μεγάλο.

Τα μικρά ψάρια είναι γενικώς αναλώσιμα. Το λένε τροφική αλυσίδα. Βέβαια και εκείνα αναπτύσσουν μηχανισμούς αυτοπροστασίας. Κρύβονται κάτω από τους βράχους και τα πολύχρωμα κοράλια. Οι καρχαρίες εκεί δεν μπορούν να τρυπώσουν λόγω όγκου. Η ταπείνωση τα σώζει στην σκιά του βράχου. Στην θάλασσα πάντως είσαι υποψιασμένος ως ψάρι.

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κάνεις το μοιραίο λάθος να αναζητήσεις την ασφάλεια ενός ενυδρείου. Να αποχωρισθείς από τα σκοτάδια του βυθού. Και εκεί ανυποψίαστος ων αντιλαμβάνεσαι πως παγιδεύτηκες. Διοτί συνειδητοποιείς οτι καρχαρίες υπάρχουν και εκεί, στο ενυδρείο και μάλιστα τους ξεφεύγεις ακόμα πιό δύσκολα. Άσε που σου δίνεται και η εντύπωση ότι τελικά οι διαχειριστές του ενυδρείου περισσότερο για τον καρχαρία ενδιαφέρονται, γιατί αυτός κόβει τα εισητήρια. Αυτόν περιποιούνται και φροντίζουν. Και πως τόσο εσύ, όσο και όλα τα άλλα τα μικρότερα ψάρια βρεθήκατε εκεί για έναν μονο λόγο: Να αποτελέσετε βορά για το κήτος.

Εξ άλλου μην το ξεχνάμε πως και το ενυδρείο, επιχείρηση είναι, επένδυση. Και πως τους πραγματικούς οικολόγους, τους πραγματικούς ερευνητές και φυσιοδίφες δεν θα τους βρεις στα ενυδρεία - όπως αφελώς νόμιζες μέχρι λίγο πριν να φαγωθείς - αλλά στούς βυθούς και στις αβύσσους των ψυχών, να κατεβαίνουν με μπουκάλες οξυγόνου και βαθυσκάφη. Να ρίξουν λίγες ακτίνες φωτός σαν αντανάκλαση από το φώς που λαμπιρίζει στην επιφάνεια, εκεί που εσύ δεν μπορείς να πας. Γιατί σε αυτή την ζωή τα ψάρια έχουν μόνο βράγχια.

PROPHET AMOS: DOES IT RING A BELL?

Amos was a prophet during the reign of Jeroboam, ruler of Israel from 793 BC to 753 BC, and the reign of Uzziah, King of Judah, at a time when both kingdoms were peaking in prosperity. Amos made it a point that before his calling he was a simple husbandman and that he was not a "professional" prophet of the prophetic guild.

The Book of Amos is set in a time when the people of Israel have reached a low point in their devotion to God - the people have become greedy and have stopped following and adhering to their values. The wealthy elite are becoming rich at the expense of others. Peasant farmers who once practiced subsistence farming are being forced to farm what is best for foreign trade, mostly wine and oil.

Yahweh speaks to Amos, a farmer and herder, and tells him to go to Samaria, the capital of the Northern kingdom. Through Amos, God tells the people that he is going to judge Israel for its sins, and it will be a foreign nation that will enact his judgment.

The people understand judgment as the coming of "the Day of the Lord." "The Day of the Lord" was widely celebrated and highly anticipated by the followers of God [Ed. Nowadays New Age Rainbow Christians]. However, Amos came to tell the people that "the Day of the Lord" was coming soon and that it meant divine judgment and justice for their own iniquity.

The central idea of the book of Amos, according to most scholars, is that God puts his people on the same level as the nations that surround it -- God expects the same sinlessness of them all. As it is with all nations that rise up against the kingdom of God, even Israel and Judah will not be exempt from the judgment of God because of their idolatry and unjust ways. The nation that represents Yahweh must be made pure of anything or anyone that profanes the name of God. God's name must be exalted.

Other major themes in the book of Amos include: social justice and concern for the disadvantaged; the idea that Israel's covenant with God did not exempt them from his position on sin; God is God of all nations; God is judge of all nations; God is God of moral righteousness; God made all people; God elected Israel and then redeemed Israel so that he would be known throughout the world; election by God means that those elected are responsible to live according to the purposes clearly outlined to them in the law; God will only destroy the unjust and a remnant will remain; and God is free to judge, redeem and act as savior to Israel.

Much of the prophecy of Amos is directed at the heartlessness of wealthy merchants who ignore the plight of the poor, the lack of justice for the righteous, and the emptiness of religious ritual apart from true faith. Amos is a classical prophet, concerned with the well-being of the people and the purity of the faith.

ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ, ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΔΙΩΓΜΟΥ

Δέχομαι συχνά επικρίσεις, πολλές φορές αβίαστα και επιπόλαια, για την επικριτική στάση που δείχνω προς πρόσωπα και πράγματα της Εκκλησίας διότι αυτό δεν είναι "ίδιον πνευματικού ανδρός." Δεν θα σταθω στο οτι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι καταστάσεις που περιγράφω είναι απολύτως βιωματικές και δεν αποτελούν αναπαραγωγή της βιοτεχνίας σκανδάλων της τηλεόρασης και των ΜΜΕ.

Προσωπικά δεν τα βάζω με τον εκάστοτε δημοσιογράφο επειδή ξεμπρόστιασε έναν παιδεραστή ιερέα ή μια μονή που κατέτρωγε τις περιουσίες των χηρών προφασιζόμενη μακράς προσευχάς, πολυ απλά διότι αν μη τι άλλο έσωσαν από τα δίκτυα τους τα επόμενα θύματά τους. Σε αυτό που έχω αντίρρηση είναι αποκλειστικά και μόνον στα διαφαινόμενα κίνητρα των ΜΜΕ τα οποία ξεμπροστιάζοντας διαφόρους λύκους βαρείς που παριστάνουν τους χριστιανούς με ράσα ή χωρίς, αποσκοπούν στην εν γένει απαξίωση της Εκκλησίας με σκοπό την επέλαση της Νέας Τάξης πραγμάτων.

Αλλά μην τρελλαθούμε κι' όλας κατηγορώντας αυτόν που φωνάζει "τσαντάκιας, τσαντάκιας" αντί να κατηγορούμε τον τσαντάκια τον ίδιο.

Θεωρώ δε μεγίστη αφέλεια να νομίζουμε πως ο κόσμος είναι ηλίθιος και δεν βλέπει στά μέλη της Εκκλησίας, αλλα και ακόμα χειρότερα σε πρόσωπα και φορείς που την εκπροσωπούν βαθύτατες πνευματικές ασθένειες. Και βέβαια αν οι ασθένειες αυτές αναγνωρίζονταν από τους πάσχοντες ως τέτοιες, ο κόσμος επίσης έχει την διάκριση να καταλάβει το προσωπικό πρόβλημα ή την αχίλλειο πτέρνα του κάθε ανθρώπου, χριστιανού, ρασοφόρου ή μη. Εδώ όμως έχουμε φαινόμενα εκφυλισμού, όπου κάποιες πρακτικές μελών της εκκλησίας όχι μονο δεν αναγνωρίζονται ως πνευματικές ασθένειες από τα συμπτώματα ή τους καρπούς των, αλλα τουναντίον προβάλλονται και ως πρότυπα και ως υποδείγματα Ορθοδοξίας!

Εκεί λοιπόν είναι που φεύγει ο κόσμος αηδιασμένος. Και αντί να πάρουν οι σκανδαλοποιοί μια πέτρα και να πέσουν στην θάλασσα (εδώ το Ευαγγέλιο μας προτρέπει στην αυτοκτονία ως προτιμότερη από τον σκανδαλισμό των αδυνάτων) έχουν αναπτύξει και μηχανισμούς αυτοάμυνας ώστε να συνεχίσουν στον ολισθηρό τους δρόμο ηθικά καταξιωμένοι!

Ποια είναι η θέση των πιστών; Ή μάλλον ποιά είναι η προσωπική μου θέση;

Για μένα η σωτηρία μου περνά ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ μέσα από την σωτηρία του διπλανού. Και όταν λέω του διπλανού δεν εννοώ εκείνον που ευρίσκεται ήδη στους κόλπους της Εκκλησίας αλλά εκείνον που ΔΕΝ βρισκεται. Το απολωλός με ενδιαφέρει. Σε εκείνον, τον μικρό και αδύναμο καλούμαι δίνοντας καθημερινές εξετάσεις τα δώσω μαρτυρία και ομολογία.

Ενω οι χριστιανοί έχουν μια τάση να θεωρουν ότι αυτοι που δεν ανήκουν στην Εκκλησία δεν μας αφορουν καν, και οτι φταίνε κι ολας που σκανδαλιζονται. Αν δε πάμε στους ρασοφόρους εκεί πια είναι που γινεται το έλα να δεις. Κατηγορούμε τον πάπα για την καθιέρωση του αλάθητου και την ίδια στιγμή στην πράξη εφαρμόζουμε το αλάθητο των ρασοφόρων βαπτίζοντας μάλιστα μέσω μηχανισμών αυτοάμυνας ως κατάκριση, καταλαλιά ή ιεροκατηγορία οποιονδήποτε μηχανισμό ή φωνή ελέγχου ή διαμαρτυρίας.

Προσωπικά θεωρώ ως Εκκλησία όχι την ΑΤΟΜΙΚΗ συνείδηση αλλά την ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ. Αν δε φτάσουμε στο σημείο να δεχθούμε ότι ο καθένας θα σώσει μόνος του το τομάρι του διαλογιζόμενος σαν τον Βούδα, τοτε ποιος ο λόγος της ύπαρξης της εκκλησίας ως σώμα; Kαι σε αυτό το σώμα κάποια μέλη είναι ανώτερα από άλλα; Και εαν ένα όργανο έχει αυτονομηθεί και λειτουργεί σαν καρκίνωμα τα υπόλοιπα μέλη έχουν δικαίωμα να το αποκόψουν, να το αποβάλλουν ή να το θεραπεύσουν. Ή θα πρέπει να μάθουν να ζουν με τον καρκίνο που ως γνωστό είναι και μεταστατική πάθηση;

Η θέση μου είναι ότι οι πιστοί και οι λαϊκοι πρέπει να αρχίσουν να φωνάζουν και να αποτασιοποιούνται από νοσηρά φαινόμενα.

α) Και για να αποβληθούν φαινόμενα καρκινογένεσης στο σώμα της Εκκλησίας (που δεν έχουν να κάνουν με ατομική πτώση ενός εκάστου).

β) Και για να μην σκανδαλίζονται ακόμα περισσότερο εκείνοι που ευρίσκονται εκτός ή και που έφυγαν εξ αιτίας των δικών μας συμπεριφορών θεωρώντας ότι όχι μόνο συμφωνούμε με τα διάφορα αίσχη αλλά και τα συγκαλύπτουμε κι όλας, ως χριστεπώνυμη μαφία.

γ) Και γιατί οδέυουμε σε καιρούς χαλεπούς όπου η Εκκλησία για να παίξει το ρόλο της πρέπει να είναι καθαρή, όχι από αποδιοπομπαίους τράγους αλλα από πρακτικές και μηχανισμούς που δημιουργουν τις τερατογεννέσεις.

δ) Και γιατί ο επικείμενος διωγμός των χριστιανών και της Εκκλησίας, στα σκάνδαλα θα βρει πάτημα όπως και στα σκάνδαλα των ρασοφόρων βρήκαν πάτημα οι μπολσεβίκοι για να επιδοθουν σε σφαγές, και μάλιστα ηθικά δικαιωμένοι στην συνείδηση του κόσμου, που ενώ δεν είχε να φάει οι μονές έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και συχνωτίζονταν με την εκφυλισμένη εξουσία της Ρωσσικής μπουρζουαζίας.

Λοιπόν αδελφοί. Θα πρέπει να τολμήσουμε να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους όσο είναι ακόμα καιρός. Διοτί σαν πολύ σύγχυση επικρατεί ως προς το τί ειναι του Καίσαρος και τι του Θεού.

Όσο για μένα, έχετε κάθε δικαιωμα να θεωρείτε τα γραφόμενά μου ως κατάκριση και καταλαλιά, "ζημιογόνα" για την ψυχή μου. Δεν με απασχολεί καθόλου. Και ξέρετε γιατί;

Διότι εγώ ουδέποτε προέβαλλα εαυτόν ούτε ως πρότυπο χριστιανού, ούτε ώς εκπρόσωπο της εκκλησίας, του κλήρου και του μοναχισμού.

Θεωρήστε με πνευματικά ανύπαρκτο. Και γι' αυτο θα απολογηθω μόνο για τον εαυτό μου. Και γι' αυτό δεν φόρεσα τα ράσα. Και γι αυτό εξακολουθώ να πιστεύω πως αν και η Σωτηρία είναι εν τέλει προσωπική υπόθεση, η απόκτησή της είναι συλλογική.

Και ή θα κάνω πράγματα τα οποία θα με σώσουν σώζοντας και τον διπλανό που ψάχνει να βρει τον Χριστό και του Τον κρύβουμε εμείς ή θα υιοθετώ πρακτικές και στάσεις ζωής που όχι μόνο θα μου δίνουν την ψευδαίσθηση της Σωτηρίας και της ηθικιστικής τελειότητας, αλλά θα οδηγούν στην απώλεια, και την δική μου και όλων εκείνων που θα παίρνω στο σβέρκο μου.

Αυτοκάθαρση τη Εκκλησίας χωρίς αποκάθαρση, δεν μπορεί να υπάρξει. Το λέει και το Ευαγγέλιο.

______________________

Η ζωγραφιά του μήλου είναι καλλιτεχνική δουλειά της Karen Tooth
http://www.forbesartgallery.com/artworks.php?artistid=35&pagelocation=2

ΑΓΑΜΙΑ & ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΩΣ ΨΥΧΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΦΥΣΕΙ

Ειναι νομιζω πρόδηλο πως στην Ορθοδοξία υπάρχουν διάφορες τάσεις όσον αφορά την πνευματική πορεία του καθενός στην Οδό που οδηγεί στην σωτηρία. Μια από αυτές είναι και ο μοναχισμός, και μάλιστα στον ίδιο τον μοναχισμό υπάρχουν διαφορετικές τάσεις. Μια σύγκριση ακόμα και μεταξύ των μονών του Αγίου Όρους νομίζω το καθιστά περισσότερο από σαφές.

Υπάρχει όμως μια αρρωστημένη -κατά την κρίση μου- φιλολογία και παραφιλολογία περί μοναχισμού που ούτε λίγο ούτε πολύ τον παρουσιάζει ως αναγκαία και ικανή συνθήκη για την σωτηρία του ανθρώπου. Οτιδήποτε άλλο εκτός μοναχισμού είναι εξ ορισμού κατώτερο.

Η ίδια γραμμή "Ορθόδοξης πνευματικότητας" εχει δυστυχώς εισβάλλει ή επιβληθεί μέσω διαφόρων πνευματικών-ιερομονάχων και στην ζωή των εγγάμων, δημιουργώντας κατά κανόνα περισσότερα προβλήματα από αυτά τα οποία υποτίθεται πως προσπαθεί να επιλύσει: Διαζύγια, καταπιεσμένες/νους συζύγους, νευρώσεις, προβληματικά παιδιά που κάποια στιγμή τα βροντάνε και πέφτουν από το ένα άκρο στο άλλο, μονομανίες, δυσβάσταχτες ενοχές που μπορούν να οδηγήσουν και σε νευρασθένειες ή και σχιζοφρένειες, σεξουαλικά απωθημένα που καταλήγουν σε διαστροφές κλπ.

Δηλαδή τι; Είμαι κατά του μοναχισμού;

Κάθε άλλο. Αλλά πιστεύω πως ο μοναχισμός ειναι γι αυτόν που έχει την κλίση, την δύναμη και την ανδρειωσύνη να τον ακολουθήσει. Είναι προσωπική οδός. Διαφορετικά είτε καταλήγει σε παρωδία είτε σε εκφυλιστικά φαινόμενα που απασχολούν και τα ΜΜΕ και που οδηγούν το υποκείμενό τους αντι για την σωτηρία στην απώλεια.

Δυστυχώς με την εξαγωγή "φιλασκητισμού" από μοναστικά κέντρα ή ευσεβιστικά κυκλώματα στην καθημερινότητα των ανθρώπων, πέρα από τα προαναφερθέντα παρατράγουδα έχουν δημιουργηθει και άλλα προβλήματα που αφορουν στην κοσμοθεωρία και την πνευματικότητα της Ορθοδοξίας αλλά και την εκκλησιαστική της δομή.

Όπως για παράδειγμα η απαξίωση όλων των χαρών της ζωής ως εφάμαρτων, ενώ τουναντίον η παραπάνω θέση αποτελεί βλασφήμια ή έστω αχαριστία προς το Πρόσωπο Εκείνου που δημιουργησε με σοφία και την παραμικρή ανατομική λεπτομέρεια του ανθρωπίνου σώματος.

Αλλα τι έχει συμβεί; Απλά πολλοί που ακολούθησαν τον μοναχισμό δεν το έκαναν σαν θυσία και σαν αντίδωρο προ τον Θεό βιαζοντες εαυτούς με χαρά και παραιτούμενοι από κάτι όντως ευχάριστο και διόλου εφάμαρτο, αλλά όταν είδαν ότι η επιλογή τους ήταν λανθασμένη για τους ίδιους άρχισαν να πείθουν τους εαυτούς των ότι καθε χαρά και απόλαυση στη ζωή είναι αμαρτωλή και έτσι απαξιώνοντάς την να εγκρατευθούν και να μην πεταξουν τα ράσα.

Όταν κάποιος αποφασίσει βεβιασμένα, παρορμητικά ή πιεζόμενος από ευσεβιστικό οικογενειακό περιβάλλον να απέχει από την ερωτική ζωή, τότε όταν φτάσει σε αδιέξοδο έχει τρεις επιλογές:

Η πρώτη είναι να πετάξει τα ράσα, πραγμα με το οποίο δεν διαφωνώ καθόλου, αλλά εκει κι αν υπάρχει μια ενοχοποίηση του στυλ "αρνήθηκες τον Χριστό". Οπότε συχνά-πυκνά εκείνοι που το αποτολμούν, μαζί με τα ράσα εγκαταλείπουν και την Εκκλησία ή κρύβονται από προσώπου γης.

Η δεύτερη είναι να καταντήσει κανείς Αττικής Παντελεήμων, Ηγούμενος Νήφων κλπ. ζώντας μέσα στην υποκρισία, την συγκάλυψη και την διαστροφή επειδή κάποιοι του έκαναν πλύση εγκεφάλου πως προκειμενου να εγκαταλείψει τον μοναχισμό και να χαλάσει και την δημόσια εικόνα του, καλύτερα ακόμα και έκφυλος. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν διαφοροι παρατρεχάμενοι Αρχιμανδρίτες και Μητροπολίτες, παραδείγματα προς αποφυγήν... της Εκκλησίας από το ποίμνιο.

Η τρίτη επιλογή είναι να δαιμονοποιήσει καθε χαρά και κάθε ηδονή που δόθηκε στον άνθρωπο για να μπορέσει ο ίδιος να την υπερβεί απαξιώνοντας την: τον έρωτα, το σεξ, τις γέυσεις, τη μουσική, το χορό. Τα πάντα, η φύση και η κοινωνία μετατρέπονται συνειδητά ή υποσυνείδητα σε ένα άντρο δαιμονικων ηδονών και όποιος φλερτάρει μαζι τους τον παίρνει ο διάολος. Αν τύχει δε και ο μαζοχιζόμενος να είναι και πνευματικός, μαύρο φίδι που έφαγε και τα πνευματικοπαίδια του, τα οποία δεν θα κατανοήσουν ποτέ ότι μια τυρόπιττα δεν μπορει να είναι την μία αθώα και την άλλη εφάμαρτη, και ότι με το "εφραίνου μετά της γυναικός σου" δεν εννοεί να κάθεσαι στον καναπέ με την γυναίκα σου και να βλέπετε reality shows τρώγοντας ευχαριστημένοι πατατάκια - πλην νηστειών που τα πατατάκια α-πα-γο-ρεύ-ονται.

Σε ένα τέτοιο αρρωστημένο ηθικά και άρρωστο πνευματικά κλίμα, με τις "φιλομόναχες" οικογένειες να ντυνουν το γιό τους παπά "για να αφιερωθεί στο Θεό" και τον καταντουν μετά από χρονια παιδεραστή στο internet (πρόσφατο σκάνδαλο), με τα παρατρεχάμενα παπαδοπαίδια-Γανυμήδηδες, με ένα λανθάνοντα μισογυνισμό, και όλα αυτά τα παρελκόμενα, είναι δυνατόν ποτέ η Εκκλησία μας να μην μαστίζεται συνεχώς από εκφυλιστικά φαινόμενα του τύπου Αττικής Παντελεήμονα και άλλων, όταν όλη αυτή η καταπίεση ορμών και ονείρων θα βγάλει υγρασίες στον τοίχο, σαν την διαρροή.

Αυτό το πράγμα δεν είναι μοναχισμός, ούτε άσκηση. Είναι παρωδία τους.

Άσκηση είναι να βλεπεις το τρίγωνο Πανοράματος, την καριόκα του Χατζηφωτίου, το Τσουρέκι του Τερκενλή ή τα κεράσματα από τον Χατζή που σου έφεραν επισκέπτες από την Σαλλονίκη, να ξέρεις πως είναι πανόστιμα και εσυ να μην τα τσακίζεις, για να δαμασεις τα θέλω σου (όπως η Εκκλησία εθέσπισε).

Άσκηση δεν είναι να μην τα τρως επειδη εχεις πείσει τον εαυτο σου και εν συνεχεία και τους άλλους πως όλα αυτα ειναι εφάμαρτα και δηλητηριώδη περιττώματα και ότι ανοίγοντας το ψυγείο ανοίγεις και της πύλες της κολάσεως.

Διότι αυτό δεν έχει να κάνει με το Θέλω αλλά με τον Φοβο. Και Αγαπη και Φοβος δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν. Είτε με ράσα, είτε χωρίς.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ

Πολλά φουστάνια βρε παιδιά...

Πολλά φουστάνια.

Τι διάολο;

Εδώ είναι Ιερά Μηρόπολις, δεν είναι το Λύκειο των Ελληνίδων!

______________________

http://www.youtube.com/watch?v=5AHk4HPDnp8

http://www.youtube.com/watch?v=TIyE3gsV_fg

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής της Αγίας Σκέπης Κερατέας Αττικής (παλαιό ημερολόγιο) συνελήφθη χθες το βράδυ από αστυνομικούς με την κατηγορία της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια κατ’εξακολούθηση. Ο ηγούμενος συνελήφθη μετά από καταγγελίες τεσσάρων νεαρών, ότι κατά το διάστημα από το 1998 έως και το 2007, όταν ήταν στο μοναστήρι ως δόκιμοι μοναχοί, είχαν υποστεί τις ασελγείς επιθέσεις του ηγουμένου σε βάρος τους. Από την έρευνα έχει προκύψει ότι ο ηγούμενος έχει ασελγήσει σε 17 νεαρούς.

________________________________

ΟΙ ΜΠΑΣΚΛΑΣΑΡΙΕΣ

ΚΑΙ Η ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Ένα από τα σημεία που με σκανδαλίζουν αφάνταστα κάθε φορά που ανοίγω τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδας (κάτι σαν ημερολόγιο-ευρετήριο) είναι εκεί που παρατίθενται οι ενορίες και οι υπηρετούντες σε αυτές ιερείς. Εκεί λοιπόν παρατηρούμε το μέγα σκάνδαλο του διαχωρισμού των ιερέων σε τάξεις ανάλογα με την υποτιθέμενη μόρφωσή τους: Πρωτοκλασάτοι, δευτεροκλασάτοι, τριτοκλασάτοι και τεταρτοκλασάτοι.

Δεν ξέρω ποιός είναι ο σκοπός του διαχωρισμού αυτού, προφανώς είτε η ενημέρωση του πιστού-καταναλωτή ότι ανάλογα σε ποιόν ιερέα θα αποτανθεί, αντίστοιχης ποιότητας μυστήρια και υπηρεσίες θα λάβει, είτε αποτελεί μιά άτυπη κόντρα μεταξύ μητροπόλεων ότι στην μητρόπολη Α οι περισσότεροι ιερείς είναι εκλεκτοί ενώ στην Μητρόπολη Β οι μισοί ιερείς περίπου είναι μπασκλασαρίες.

Βεβαίως από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω ο π.Παϊσιος, ο π.Ιάκωβος Τσαλίκης, ο γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας, ο π. Πορφύριος, ο π. Αμβρόσιος της Αμφίκλειας, ο π. Σίμων Αρβανίτης και πλείστοι άλλοι που ήταν δοχεία της Θείας Χάριτος ήταν απόφοιτοι Δημοτικού και θεολογικές μπασκλασαρίες εν αντιθέσει με πολλούς πτυχειούχους και διανοούμενους ιερείς στων οποίων τις τάξεις σπανίως βρίσκεις πνευματοφόρες μορφές (ασχέτως άν έχουν άλλες ικανότητες, αρετές ή προσόντα) πολλοί γίνονται σχολαστικοί και τυπικοί εξ αιτίας των γνώσεών τους κυνηγώντας την τήρηση του γράμματος, ενώ συχνά βρίσκεις ανάμεσά τους και εισαγωγείς καινών δαιμονίων, ακόμα και αιρέσεων.

Όπως για παράδειγμα ρασοφόρο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου ο οποίος είναι υπέρμαχος της αίρεσης του θνητοψυχισμού και άλλων διαφόρων. Και όταν του αντιπαράθεσα μία πλειάδα επιχειρημάτων που συνηγορούν για το αντίθετο η τελική απάντηση που ήρθε για να κλείσει την συζήτηση ήταν: Εσύ μη μιλάς, δεν είσαι Θεολόγος! Αντίστοιχη απάντηση έδωσε και ένας εκ των αιρεσιαρχών ιερέων της Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που εισηγείται την εκκλησιαστική αποδοχή του γάμου των ομοφυλόφιλων σε κάποιον θεολόγο μάλιστα, αντιφρονούντα: Εσύ δεν έχεις διδακτορικό στην Φινλανδία, δεν μπορεις να μας πεις τι είναι σωστό και τι όχι!

Από πότε το πτυχείο της Θεολογικής Σχολής υποκατέστησε την Θεία Χάρη δεν το γνωρίζω. Το σίγουρο πάντως είναι πως οι περισσότερες αιρέσεις στην ιστορία της Εκκλησίας -που είναι και αποτέλεσμα διανοητικών διεργασιών- ξεκίνησαν από θεολόγους ή θεολογίζοντες. Χωρίς να γενικεύω πάντως, όσες φορές έχω ακούσει είτε έναν λόγο αγάπης είτε αγαπητικού ελέγχου σπανιότατα αυτό έγινε από "μορφωμένους και καλλιεργημένους" ιερείς, μοναχούς και μοναχές διότι δεν τους το επιτρέπει ο καθωσπρεπισμός και η τυπική ευγένεια, εν αντιθέσει με κατι μικρομονάστηρα -ενίοτε τεμένων του θρησκευτικού κιτς- όπου ένας χωριατόπαππας μια γριά καλόγρια ή μιά γυναίκα που σκουπίζει το προαύλιο, με μια πράξη ή με έναν λόγο, σού ερμήνευσε μια ολόκληρη Ευαγγελική περικοπή καλύτερα από τον θεολόγο ιεροκύρηκα που προσπαθεί αγκομαχώντας να σε κάνει να μην χασμουριεσαι και να κοιτάς το ρολόι σου την ώρα του Κυριακάτικου κυρήγματος.

Είναι βέβαια και η ποιότητα των φοιτητών των Θεολογικών Σχολών, που αν πρόκειται τέτοιοι θεολόγοι να διδάξουν θεολογία τα παιδιά μας καλύτερα να καταργηθεί εντελώς το μάθημα των θρησκευτικών. Θυμάμαι πως όταν η κόρη μου έδινε Πανελλαδικές για να εισαχθεί σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, οι Θεολογικές Σχολές ήταν το γούπατο των μορίων για να εισαχθεί κάποιος. Και τελικά εκτός από ελάχιστους συνειδητοποιημένους φοιτητές πάω στοίχημα πως όλοι οι υπόλοιποι ήταν εκείνοι που αφού δεν κατώρθωσαν να εισαχθούν σε ΚΑΜΜΙΑ άλλη σχολή κατήντησαν να εισαχθούν στην Θεολογική χωρίς να έχουν απολύτως καμμία σχέση με το άθλημα.

Και εδω είναι το ερώτημα: Δίνουν οι Θεολογικές Σχολές την ευκαιρία να γνωρίσουν οι φοιτητές τι σημαίνει Εκκλησία, τι σημαίνει Θεολογία ως επικοινωνία με το Θεό και ως μέσον διάπλασης της ανθρώπινης ύπαρξης από σάρκινη μάζα σε ανώτερη ύπαρξη;

Χα, χα, χα, σε καλό μου. Μ' έκανα και γέλασα...

Θυμάμαι το μεγα σκάνδαλο όταν οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές είχαν απεργία κάποιον Σεπτέμβρη και μερικοί αλλοδαποί επί πτυχείω φοιτητές που δεν μπορούσαν να το γνωρίζουν ήρθαν από τις πατρίδες τους, άλλος από την Νότιο Αφρική με αεροπλάνο, άλλος από την Εσθονία ή τη Σλοβακία με λεωφορείο για να δώσουν ένα δύο μαθήματα ή εργασίες. Και όταν ζήτησαν να εξετασθούν κατ' εξαίρεση, η συνείδηση της συντεχνίας υπερτέρησε και εξουδετέρωσε την ιδότητα του λειτουργού-καθηγητή-διδασκάλου-θεολόγου-ανθρώπου.

Έτσι το είδαν τα ματάκια μου και αυτό: Εκείνοι που διδάσκουν στους νέους την Οικονομία της Εκκλησίας να μην την εφαρμόζουν οι ίδιοι, ούτε και σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπροστά στην ανάγκη του άλλου, του οποίου την ζωή κρατούν στα χέρια τους με ένα ανθρώπινο ναί ή ένα απάνθρωπο όχι.

Τώρα, για το πως εκλέγονται οι καθηγητές και πως διορίζονται στα Πανεπιστήμια τα ξέρετε. Το παιχνίδι παίζεται μεταξύ κομματικής εξουσίας των κυβερνόντων και κομματικής εξουσίας των φοιτητών. Αλλά επειδή μιλάμε και για Θεολογική Σχολή παραθέτω και email που παρέλαβα για γεγονότα πάντως που ήδη γνώριζα:

___________________________________________

Στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κοσμήτωρ είναι η Ελένη Χριστινάκη, καθηγητής ο Παναγιώτης Χριστινάκης. Από κει και πέρα παρακολουθήστε την πορεία της οικογένειας:

Η κόρη Ειρήνη Χριστινάκη έλαβε διδακτορικό τον Αύγουστο του 2004 από τον πατέρα της Παναγιώτη Χριστινάκη τότε Πρόεδρο του Τμήματος που ήταν επιβλέπων του διδακτορικού της, έχοντας αποτύχει στις προσπάθειές της για διδακτορικό στη Νομική Αθηνών και στη Νομική Θράκης.

Σε λίγους μήνες "εκλέγεται" κατ΄ ευθείαν επίκουρη καθηγήτρια, παρακάμπτοντας το νόμο που απαιτεί κάποια χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού. Χαρακτηρίστηκε διεθνούς κύρους επιστήμων (!!!) και άκουσον άκουσον μέσα σε τρία χρόνια το 2008 σε ηλικία 35 ετών γίνεται τακτική ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ (!!!) παρακάμπτοντας πάλι το νόμο.

Στη συνέχεια ο γαμπρός Χριστινάκη, Αθανάσιος Γλάρος και σύζυγος της Ειρήνης Χριστινάκη εκλέγεται επίκουρος καθηγητής στο ίδιο Τμήμα. Ο αδελφός του γαμπρού Χριστινάκη, Γεώργιος Γλάρος ετοιμάζεται και αυτός για άλλη θέση στο ίδιο Τμήμα. Η άλλη κόρη του Χριστινάκη, Όλγα Χριστινάκη, ετοιμάζεται και αυτή για τη Σχολή και πήρε θέμα διδακτορικού με επιβλέπουσα την αδελφή της, Ειρήνη Χριστινάκη.

Ο άλλος γιός Χριστινάκη, Επαμεινώνδας Χριστινάκης, πτυχειούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλος στην Κύπρο, χωρίς πτυχείο Θεολογίας και χωρίς μάστερ που είναι απαραίτητο, γίνεται και αυτός υποψήφιος διδάκτωρ και στην επιβλέπουσα επιτροπή ορίζεται πάλι ο καθηγητής Χριστινάκης.

Κύριε Πρύτανη τι έχετε να πείτε στους φοιτητές που αξίζουν και αγωνίζονται τίμια αλλά δεν έχουν το προνόμιο να είναι παιδιά καθηγητών; Τι έχετε να πείτε στους χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς; Γιατί συμφωνείτε με την προκλητική συμπεριφορά της οικογένειας Χριστινάκη;

ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΟΜΠΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑΚΗ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ! ΑΝ ΒΕΒΑΙΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΛΙΓΗ ΝΤΡΟΠΗ ΕΠΑΝΩ ΜΑΣ.

Σημειώνω πως το όνομα του κου Χριστινάκη είχε εμπλακεί και στο σκάνδαλο προώθησης της αναγνώρισης ως "Αγίου" του γιατρού Δημήτρη Λέκκα που πέθανε από κάποια αρρώστεια και η πλανεμένη η μάννα του θέλωντας να τον αγιοποιήσει είχε χρηματίσει τον Χριστινάκη για την προώθηση της υπόθεσής της, σύμφωνα με τηλεοπτική εκπομπή και με βάση τους δικούς της ισχυρισμούς .

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ;

ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Θα παραμείνω μπασκλασαρία...

ΠΡΟΦΗΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΑ 5'

ή... ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑ 5'

Τα τελευταία χρόνια από καιρού εις καιρόν ακούγονται διάφορα προφητολογικά από κάθε πλευρά και κατεύθυνση, κυρίως όμως εκ των χριστιανικών, παραχριστιανικών, περιχριστιανικών και των από, υπέρ, συν, διά, ανά, κατά, μετά, εκ, συν, προ, αντί, αμφί, υπό και λοιπών προθέσεων χριστιανικών κύκλων.

Αυτή η προφητολογία εντείνεται σε περιόδους τοπικών ή παγκοσμίων εντάσεων, όπως για παράδειγμα επί πολέμων της Γιουγκοσλαυίας. Πλην όμως την προτιμώ από την νεκρική ευδαιμονία και ηλίθια ανυποψία των κουτόφραγκων.

Παρ όλα αυτά αν κάποιος σταχυολογήσει τα προφητολογικά trends που ευδοκιμούν στον Χριστιανικό και θρησκευτικό γενικότερα χώρο θα πάρει τους δρόμους σαν την κα Λουκά, αλλά στο πιό τρελλό της.

Πέραν από τις κλασσικές εσχατολογικές αναλύσεις διαφόρων αιρετικών ομάδων με συγκεκριμένη εσχατολογία (Ιεχωβάδες) στην οποία προσδίδουν μάλιστα και δογματικό κύρος (προκειμένου ελέω Θεού να διαψευστούν για πολλοστή φορά, να ρεζιλευτούν και να παραμείνουν τελικά σε αυτές μόνον οι πάρα πολύ ηλίθιοι, οι διεστραμένοι και μερικοί πτωχί τω πνεύματι) τα trends θα τα κατέτασσα στις παρακάτω κατηγορίες.

α) Στις Παλαιοημερολογίτικες, οι οποίες πέρα από όσα σωστά αναδεικνύουν, από υπερβάλλοντα ζήλο διακρίνουν τα σημεία των καιρών και στην ακύρωση του εισητηρίου του Μετρό, στα δρομολόγια των λεοφωρείων, στο παιδικό τηλεοπτικό κανάλι 0-6, στους τίτλους της εκπομπής της Ράνιας Θρασκιά και στις μυστηριώδεις καθυστερήσεις των πτήσεων της Ολυμπιακής των άθροισμα των οποίων μας δίνει 667 (κάπου θα έγινε αναγραμματισμός).

β) Στις Γεροντικές και τις Αγιορείτικες που είναι πιό mild από τις προηγούμενες και πιό προσγειωμένες αλλά που δεν παύουν να μην χαρακτηρίζονται από μια μαζοχιστική χαιρεκακία και μια λυτρωτική καταστροφολογία. Κάποιες από αυτές που διαψεύστηκαν ήταν γενικευμένος πόλεμος στα Βαλκάνια το 1999, ότι οι Ολυμπιακοί το 2004 δεν θα προλάβουν να γίνουν, χωρίς όμως να αποκλείω και το γεγονός πως ενδεχομένως κάποια πράγματα που επρόκειτο να συμβουν τελικά δεν συνέβησαν λόγω των προσευχών μερικών πιστών (όπως και με την Νινευή).

γ) Στις Νεοπροτεσταντίζουσες made in USA που ναι μεν έχουν μια λογική βάση, πλην όμως διδάσκουν μέχρι και εσχατολογικές πλάνες ως προς την ερμηνευτική τους για το τέλος του κόσμου.

δ) Τις Σιωνιστικές Προτεσταντικές που αν και αντλούν κοινά στοιχεία από τις προηγούμενες παρουσιάζουν την νύχτα για μέρα και τον θύτη για θύμα.

κλπ.

Θα μπορούσα να προσθεσω και δύο ακόμα εσχατολογικές θεολογικές τάσεις:

στ) Την Ανύπαρκτη, του τύπου της Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (όπου όλη τους η ενασχόληση περιορίζεται στην εκκλησιαστική αποδοχή της ομοφυλοφιλίας και την επίσπευση της δημιουργίας μιας Προτεσταντικής Πανχριστιανικής ομολογίας)

ζ) Την Σκεπτικιστική, της επίσιμης Ορθόδοξης Εκκλησίας που από φόβο να μην κάνει λάθος δεν καταπιάνεται -επισήμως τουλαχιστον- με το θέμα

Μου γράφετε και σχόλια άλλοτε υπέρ, και άλλοτε κατά της αποδοχής της προφητολογίας. Το ερώτημα είναι: Υπάρχουν προφητείες που μιλούν για τους ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ χρόνους; Είναι οι χρόνοι αυτοί οι έσχατοι ή έστω κρίσιμοι; Φωτίζει ο Θεός κάποια παιδιά του ώστε να κατευθύνουν τον κόσμο χωρίς πάντως να προσδιορίζει συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορούν εντονότατες φήμες για επερχόμενη κρίση πριν την ανάλυση καθηκόντων του Ομπάμα που θα εμπλέξει και την Ελλάδα, και παράλληλα προσωπικές προτροπές για αποθήκευση τροφίμων. Οι φήμες αυτές πάντως συνοδεύονται από ορθές γεωπολιτικές αναλύσεις. Όσο και ράδιο αρβύλα και να είναι αυτές οι προβλέψεις, τα σημεία των καιρών πρέπει να είσαι Τσίπρας για να μην τα βλέπεις.

Άλλοι πάλι, από Προτεσταντικούς κύκλους επικροτούν την γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς ώστε να καθαρίσει το τοπίο και να έλθει ο Μεσσίας.

Ήμαρτον Κύριε! Και εγώ τι να κάνω τώρα ο δυστυχής. Να αρχίσω να μην πιστεύω τίποτα θεωρώντας πως σοβαρή Χριστιανική εσχατολογία που να αναφέρεται στα μελλούμενα δεν υπάρχει ή να αρχίσω να πιστεύω τα πάντα και να καταλήξω με ζουρλομανδύα.

Είμαστε στο παρά 5' μεγάλων γεγονότων ή για το παρά πέντε του Mega Channel?

Έτσι κι αλλιώς προσευχή...

ΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΓΩ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ

ΙΣΤΟΡΙΑ Α'

1993: Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΓΡΑΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΦΩΚΑΣ

Οκτώβριος του 1993. Το καλντερίμι μάς οδηγεί από την Μονή Εσφιγμένου στο Βατοπαίδι. Ο Φινλανδός πέθερος μου παρακολουθεί τον οργασμό της φύσης και της τέχνης αποσβολωμένος παρ' όλο που είναι άθεος. Άθεος είναι, όχι προκατειλημένος, σαν κάτι εγχώριους αθέους που αυτομόλησαν.

Στο Βατοπαίδι οι ξενώνες υπερπλήρεις. Μας οδηγούν σε κάποιο δωμάτιο με καμμιά δεκαριά κρεββάτια και σπασμένο τζάμι στο παράθυρο. Ο μοναχός απολογείται: Φιλοξενούμε ένα γκρουπ 17 πρέσβεων ξένων χωρών από την Αθήνα και οι ανακαινισμένοι ξενώνες ειναι πλήρεις. Δεν πήγε το μυαλό μου τότε πως οι φιλοξενίες VIP είχαν ήδη αρχίσει και πως στο μέλλον θα εξελίσσονταν σε αυτοσκοπό.

Γραφίστας σε διαφημιστική εταιρία τότε, μία δυό κουβέντες στο προαύλιο με τον π. Α., τον "Τσουκάτο" του ηγούμενου Εφραίμ, και ξαφνικά το ενδιαφέρον προς το πρόσωπό μου έγινε ιδιαίτερο. Τα άδυτα της μονής ανοίχτηκαν και εκεί μου εξετέθησαν για πρώτη φορά τα μεγαλεπίβολα σχέδια της μονής για να ξεκινήσει εκδόσεις κύρους. Ο π. Α. μάλιστα μου ζήτησε μια εκδούλευση, να τον φέρω σε επαφή με βιβλιοδέτες στην Αθήνα. Αν μπορούσα μάλιστα να έκανα και μερικά προσχέδια για το πως φαντάζομαι το λεύκωμα της μονής.

Σην κουβέντα πάνω το τηλέφωνο κτυπά. Ήταν ο αυτοκράτωρ των Ηλέκτρα, Φωκάς. Εννοώ ο αυτοκράτωρ της αλυσίδας ξενοδοχείων Electra Palace και πρόεδρος των Ξενοδόχων Ελλάδος κος Φωκάς. Ο π.Α. προσπαθεί να τον πείσει να χρηματοδοτήσει το λεύκωμα της μονής με 8.000.000 δραχμές (τότε έβγαζα 135.000 το μήνα ενώ ο βασικός ήταν 80.000). Ο Φωκάς αρνείται με ευγενικά πηδηματάκια. Ακούω από τον π. Α. έναν αναστεναγμό και κάτι σαν σχόλιο για τους πλούσιους που δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη.

(Το 2003 θα συναντούσα και προσωπικά τον κο Φωκά, που αλλού; Στο Βατοπαίδι, παρέα με τον πρόεδρο Ενοικιαζομένων Δωματίων Ελλάδος. Σύσσωμος ο κόσμος του Τουρισμου έδειξε ενδιαφέρον για το μοναστήρι υποθέτω).

Φεύγω για την Αθήνα με τον αφελή ενθουσιασμό πως θα προσφέρω κάτι για το μοναστήρι παρέχοντας τις υπηρεσίες μου. Σκέπτομαι μάλιστα φευγαλέα αν θα με ενδιέφερε να παρατήσω την διαφήμιση και να ασχολούμαι με Ορθόδοξες εκδόσεις. Το αποκλείω ως βαρετό. Εξ άλλου έχω καριέρα μπροστά μου ως Art Director.

Που νά ξερα όμως πως η αρχη είχε ήδη γίνει, όχι στο Βατοπαίδι, αλλά δυό μέρες πριν, στην Ουρανούπολη στα ταπεινά rooms μίας πανσιόν όπου μας οδήγησε ένας χωριάτης ψαρεύοντάς μας από το λεωφορείο για να περάσουμε το βράδυ, προφανώς μόνο και μόνο για να γνωρίσω εκεί έναν "τυχαίο" Ολλανδό προσκυνητή που με την σειρά του και αυτος σαν ένας απλός ενδιάμεσος θα μου άνοιξε άλλους δρόμους για το αύριο. Ο Θεός τα ΔΙΚΑ του σχέδια μπορεί να τα θέσει σε εφαρμογή και σε μια ταπεινή πανσιόν ενός απλού χωριάτη στην Ουρανούπολη παρά σε μια μονή με τον επιθετικό αυτοπροσδιορισμό "Μεγίστη".

Στην Αθήνα δουλεύω τα προσχέδια της Βατοπαιδίου. Διαβάζω παράλληλα και το "Γεροντικόν του Αγιου Όρους". Διαβάζω και για τον Αγ. Μαξιμο τον Γραικό, τον Βατοπαιδινό, τον μεταφραστή Ορθοδόξων βιβλίων που το άθλιο ιερατείο της Μόσχας τον φυλάκισε για 23 χρόνια, ενώ τώρα τον τιμούν. Προσεύχομαι και τον επικαλούμαι. Με τρώει η περιέργεια να δω κάπου μια εικόνα του άγνωστου αυτού Αγίου. Σκέφτομαι όταν ξαναπάω στο Βατοπαίδι να ρωτήσω τους μοναχούς.

Τρεις μέρες αργότερα έρχεται μια κάρτα στην γυναίκα μου από Φινλανδή μοναχή που ζει σε μοναστήρι της Αττικής. Η κάρτα ειναι από Μουσείο της Αγ. Πετρούπολης. Την γυρνάω και κοιτάω. Έχει μια εικόνα. Διαβάζω: St Maxim Grecki. Δηλαδή Αγ. Μαξιμος ο Γραικός! Την είχε επιλέξει άνευ ιδιαίτερου λόγου από ένα πάκο με άγραφες κάρτες διαφόρων προελεύσεων. "Δεν ξέρω γιατί. Έτσι, αυτή μου ήρθε να διαλέξω" απάντησε όταν την ρώτησα.

Ο Αγ. Μάξιμος ήρθε μόνος του να με βρεί. Διότι το να εμπνευστεί μια Φινλανδή μοναχή που ζει στην Αττική (και που έχει το τηλέφωνό μας) να μας στείλει ταχυδρομικώς στην Αθήνα στα καλά καθούμενα μια Ρώσσικη κάρτα με έναν "άσχετο" Άγιο, την επόμενη μέρα που τον επικαλέστηκα και ζήτησα να τον γνωρίσω, ξεπερνούν κάθε όριο "σύμπτωσης".

Τρία χρόνια αργότερα από εκείνη την μοιραία συνάντηση με τον Ολλανδό, ξεκινώ σαν χόμπυ μια προσπάθεια διακίνησης Ορθόδοξων ξενόγλωσσων βιβλίων στην αρχή στο Αμστερνταμ και μετά στο εξωτερικό γενικότερα. Σκέφτομαι σαν διακριτικό όνομα το "Αγ. Μάξιμος ο Γραικός".

Ανακαλύπτω πως με πρόλαβε το Βατοπαίδι, ιδρύοντας στο Μαρούσι Αστικη Μη Κερδοσκοπικη Εταιρία υπ' αυτό το όνομα, για να το εγκαταλείψει όμως αργότερα για κάτι άλλο γενικότερο, άοσμο και ανώδυνο. Ο Αγ. Μάξιμος θα ήταν κόκκινο πανί στους άθεους γραφειοκράτες της Ευρώπης και των κυβερνήσεων Σημίτη που κρατούσαν στα χέρια όλον τον παρά των επιδοτήσεων για τα δικά τους λαμόγια, ενώ το "Κέντρο Αθωνικού" και μετέπειτα "Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού" (αποποιούμενο τον όρο "Αγιος") θα επέτρεπε στους μοναχούς να βάλουν και αυτοί το χέρι στο βάζο με το μέλι. Συνεπώς, Αγ. Μάξιμος τέλος...

Όσο για την εθελοντική μου εργασία; Ενημερώθηκα από τον π.Α. πως ο π. Εφραίμ την ειχε ήδη αναθέσει σε άλλον.

Τζάμπα τα κόπια μου; Μπα!

Δόξα τον Αγιο Μάξιμο που με φύλαξε. Εγώ πάντως τον κόπο μου τον πληρώθηκα με εκείνη την κάρτα.

ΠΟΜΑΚΟΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ BOPA ΣΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

ΚΑΙ ΠΩΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ

Εαν ερωτηθώ για το κατά πόσον θεωρώ σκόπιμη την ύπαρξη ομφάλιου λώρου μεταξύ Ελληνικού κράτους και Ορθοδοξίας, θα απαντήσω ΝΑΙ.

Εαν ερωτηθώ εαν πρέπει να διδάσκονται με κάποια μορφή τα θρησκευτικά στα σχολεία θα απαντήσω ξανά ΝΑΙ.
Όσα τροπάρια, και στοιχειώδεις δογματικές και εκκλησιολογικές γνώσεις έχω, από το σχολείο τις έχω, αφού η οικογένεια μου ήταν αδιάφορη (αλλά όχι αντίχριστη).

Εαν ερωτηθώ για το εαν θα πρέπει η Ορθόδοξη Εκκλησία και το κράτος να συνυπάρχουν σε πολλά, θα απαντήσω με τις όποιες επιφυλάξεις μου τελικά ΝΑΙ.

Και μάλιστα θα ζητούσα να ισχυροποιηθούν αυτοί οι δεσμοί. Τουτέστιν, να κάνει έλεγχο το κράτος στα της Εκκλησίας για το πως γίνονται οι προσλήψεις στα Αρχιεπισκοπικά γραφεία ή πως ο κάθε Χριστόδουλος ανεξέλεγκτα διορίζει τους παρατρεχάμενούς του ή ο κάθε Μητροπολίτης τους Νεαρούς Επί των Τιμών, πώς γίνονται οι Εκκλησιαστικοί διορισμοί, αν οι εκλογές Μητροπολιτών είναι σύννομες ή εχουν εξοστρακισθεί οι λαϊκοί από αυτές εδώ και χρόνια, να κάνει έλεγχο στα οικονομικά Μητροπόλεων και κυρίως Μητροπολιτών για να μην έχουμε δεκάδες φαινόμενα Αττικής Παντελεήμονα, για το κατά πόσον αποσχηματίζονται αρχιμανδρίτες ή και έγγαμοι ιερείς οι οποίοι εμπίπτουν σε "υπηρεσιακά παραπτώματα" ώστε να μην πληρώνουμε εμείς από το δημόσιο τον κάθε σατυρόπαπα ή λαμόγιο με ράσα, μόνο και μόνο επειδή ειναι "αδελφικοί" φίλοι με τον Χ Δεσπότη κλπ.

ΝΑΙ λοιπόν. Είμαι και υπέρ της μισθοδοσίας των Ορθόδοξων ιερέων. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνεται από την τσέπη μου εκείνη η ηλίθια υπάλληλος με την σφραγίδα στον Τρίτο όροφο του ΤΕΒΕ ή ο άλλος ο αργόσχολος στο Δημαρχείο, ή οι βοηθοί των εκάστοτε περαστικών Γενικών Γραμματέων του τετάρου ορόφου και να μην πληρώνεται ο άνθρωπος που με βάπτισε, με πάντρεψε, βάπτισε τα παιδιά μου, έθαψε την γιαγιά μου και ακούει και τον πόνο μου όταν όλοι οι άλλοι με σκάνε...

Δεν με ρωτήσατε όμως. TI σχέση έχουν όλα αυτά με τους Πομάκους;

EXOYN! Διότι οι ΠΟΜΑΚΟΙ είναι ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες αλλά Μουσουλμάνοι. Έχουν τις θρησκευτικές τελετές τους, τους γάμους, τις κηδείες τους. Έχουν και τους Ιμάμηδές των. Η πίστη τους δεν είναι καμμία καινοφανής Αμερικανόφερτη και ανιστόρητη σέκτα.

Όταν λοιπόν έχουν τον ΝΟΜΙΜΑ διορισμένο από το Ελληνικό κράτος Σοφολογιώτατο ΜΟΥΦΤΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ κο Τζεμαλή (βλέπε φωτό άνω) και το Τουρκικό παρακράτος έχει τον δικό του ψευτομουφτή (βλέπε φωτο δίπλα) ο οποίος πληροφορούμαι χάρις στο διορατικό μου χάρισμα, πως στέλνει τους ΜΠΡΑΒΟΥΣ του τον τελευταίο μήνα και πιάνουν στα Πομακοχώρια έναν-έναν τους Ιμάμηδες που υπάγονται στον κανονικό Μουφτή και τους ασκούν πίεση για να υπαχθούν στον ψευδομουφτή, τότε κα ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ και κε ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ έχετε ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΝ ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟ ΛΟΓΟ να καταστήσετε και τους υπαγόμενους στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΄Ελληνες Ιμάμηδες, έμμισθους Δημόσιους υπάλληλους.

ΚΑΙ για λόγους ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και ΙΣΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.

ΚΑΙ για λόγους ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥΣ προς κάποιους ακρίτες προς τους οποίου ασκούνται πιέσεις.

ΚΑΙ για λογους ΕΘΝΙΚΟΥΣ που δεν τους αναλύω γιατί και ο πιό ηλίθιος τους αντιλαμβάνεται.

Πόσοι νάναι οι κανονικοί Ιμάμηδες στα Πομακοχώρια; Είκοσι, Πένηντα; Εκατό; Πάντως λιγότεροι από έναν και μόνο όροφο χαρτοβασίληδων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκεμάτων. ΤΟΣΟ δύσκολη είναι η μισθοδοσία τους; Διότι πληροφορούμαι (και πάλι χάρις στο διορατικό μου χάρισμα) ότι τους έχετε τάξει εδώ και 2-3 χρόνια διορισμό (στην άλλη ζωή με τα ουρί) και ακόμα περιμένουν. Και όσο περιμένουν, τόσο το παρακράτος οργιάζει.

Και για να το πω με λόγια που να μπορούν να τα αντιληφθούν ακόμα και οι πολιτικοί μας: Aν δεν θέλετε να το κάνετε για λόγους εθνικούς ή ανθρωπιστικούς, κάντε το βρε για λόγους ΨΗΦΟΘΗΡΙΑΣ (τώρα μιλάω σωστά).

ΜΙΣΘΟ ΣΤΟΥΣ ΙΜΑΜΗΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΜΟΥΦΤΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!

Διότι το ξύλο για το Μακεδονικό το γλυτώσατε. Αν γίνει κάτι και με τη Θράκη θα το φάτε από τον κόσμο (Πομάκους και μη) ΜΑΖΕΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ.
_________________________________________________________
ΥΓ1. Τα αναγραφόμενα ΔΕΝ ειναι μυθοπλασίες παρά πρόσφατα πραγματικά περιστατικά.
ΥΓ2. Το ίδιο ισχύει και για τους Ρωμαιοκαθολικούς ιερείς αλά βεβαίως το ζητημα δεν είναι ούτε τόσο κρίσιμο ούτε συγκρίσιμο.

ΜΕΓΑ BLOGOQUIZ: ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ PATER (άκλιτον)

ΦΩΤΙΖΕΙ Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ;

Η αναγνώστριά μας BLONDIE, μας απέστειλε την ακόλουθον ερώτησιν:

Δέσποτα,
έχω καμμία ελπίδα ως λαϊκιά και μάλιστα άνεφ πτυχίου θεολογικής (παρά μόνο κομμωτικής από τον Αμάραντο) να γίνω και εγώ κάποτε διορατικιά ή φωτίζονται μόνο όσοι φορούν ράσο; Μπορώ όταν θέλω μια απάντησις από τον Θεό να συμβουλεύομαι και την γιαγιά μου που αν και αναλφάβητη μεγάλωσε με το θυμιατήρι στο χέρι ή μπορεί να είναι και πλανεμένη ως μη ρασοφόρος και ως μη θεολογικά καταρτισμένη; Ό,τι συμβουλεύουν οι ρασοφόροι είναι πάντοτε σωστά; Μπορεί να υπάρξει αγιότητα στα λαϊκά στρώματα; Έχετε γνωρίσει λαϊκούς αγίους ή και πνευματικούς συμβούλους, (κοσμοκαλόγερους/γριες και μή); Γιατι δε γράφονται βιβλία για λαϊκούς που είναι πνευματοφόροι; Δεν υπάρχουν πνευματοφόροι λαϊκοί ή απλά δεν υπάρχουν βιβλία γι αυτούς;

_______________________

ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΑΤΕ ΠΟΝΤΟΥΣ!

Η επιτυχεστέρα απάντησις θα βραβευθεί.

ECCE LOCUS

Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.

你 們 尋 找 那 釘 十 字 架 的 拿 撒 勒 人 耶 穌 ， 他 已 經 復 活 了 ， 不 在 這 裡 。 請 看 安 放 他 的 地 方 。

Ye seek Jesus of Nazareth, which was crucified: he is risen; he is not here: behold the place where they laid him.

Τe etsitte Jeesusta, Nasaretilaista, joka oli ristiinnaulittu. Hän on noussut ylös; ei hän ole täällä. Katso, tässä on paikka, johon he hänet panivat.

Çarmıha gerilen Nasıralı İsayı arıyorsunuz. O dirildi, burada yok. İşte Onu yatırdıkları yer.

Qui dicit illis nolite expavescere Iesum quaeritis Nazarenum crucifixum surrexit non est hic ecce locus ubi posuerunt eum.

Недейте се учудва; вие търсите Исуса Назарянина, разпнатия. Той възкръсна; няма Го тука; ето мястото гдето Го положиха.

Jūs meklējat Jēzu no Nācaretes, krustā sisto. Viņš ir augšāmcēlies. Viņa šeit nav, redziet vietu, kur tie Viņu bija nolikuši.

I söken Jesus från Nasaret, den korsfäste. Han är uppstånden, han är icke här. Se där är platsen där de lade honom.

Voi cercate Gesù il Nazareno che è stato crocifisso; egli è risuscitato; non è qui; ecco il luogo dove l’aveano posto.

Ju kërkoni Jezusin Nazareas që ka qenë kryqëzuar; ai u ringjall, nuk është këtu; ja vendi ku e kishin vënë.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΖΟΓΚΛΕΡ-ΓΥΡΟΛΟΓΟΣ

ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ΣΑΙΖΟΝ


Ζητείται ζογκλέρ/γυρολόγος για νούμερο με φωτιές σε τσίρκο (όπως άναμα κεριών με φωσφόρο) προκειμένου να εμφανίζεται εκ περιτροπής με τον άνθρωπο που φτύνει φωτιές και την γυναίκα που τοποθετεί την φωτιά στο σώμα της χωρίς να καίγεται.