ΡΑΒΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΑΣ

ΞΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
26/3/2008

Ραβουμε Χριστούς στα μετρα σας!

Ποιότης Α-Ω.

Τιμες εξαιρετικές.

Ποικιλία σχεδιων για ολα τα γούστα.


Και για Μητροπολίτες από νούμερα από XL μέχρι XXXL

Ειδικές τιμές για Ραββίνους! 

 Και τις Απόκριες, ειδικές στολές για μασόνους
σε όλα να νούμερα της AGB.

Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares

H... ABOYΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

Το θέμα της Λιβυής, θέμα ξεκάθαρα Σιωνιστικών οικονομικών συμφερόντων δίνει αφορμή για να πέσουν οι μάσκες εντός του "Ελληνικού" ετεροβουλίου. Της Άβουλης των Ελλήνων δηλαδή.

Τα Νετοαξικά Παπαγαλάκια εκτος από τα προφανή, (όπως ο Ανθέλληνας Πρωθυπουργός και καλύτερος φίλος των Σιωνιστών - κατά δική τους δήλωση) καλούνται τώρα να παρουν θέση σε ένα ακόμη έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, αυτη τη φορά στην Λιβυή.

WALLS / ΤΕΙΧΗ

ΤΕΙΧΗ

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

♦

WALLS

With no consideration, no pity, no shame,

they have built walls around me, thick and high.

And now I sit here feeling hopeless.

I can’t think of anything else: this fate gnaws my mind—

because I had so much to do outside.

When they were building the walls, how could I not have noticed!

But I never heard the builders, not a sound.

Imperceptibly they have closed me off from the outside world.


by Constantine Cavafy
Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ ΣΤΑ ΕΝΥΔΡΕΙΑ

Δύσκολο είναι να κάνεις έναν αγώνα, να αντιστέκεσαι, να φωνάζεις, να προσπαθείς να ευαισθητοποιήσεις σαν τον Δον Κιχώτη. Μπορεί να επέλεξες να παραμείνεις ένα μικρό ψάρι γιατί δεν σου αρέσει το κρέας αλλά μπορεί να ήταν και στο DNA σου, απλά να μην είχες τις προδιαγραφές να γίνεις μεγάλο.

Τα μικρά ψάρια είναι γενικώς αναλώσιμα. Το λένε τροφική αλυσίδα. Βέβαια και εκείνα αναπτύσσουν μηχανισμούς αυτοπροστασίας. Κρύβονται κάτω από τους βράχους και τα πολύχρωμα κοράλια. Οι καρχαρίες εκεί δεν μπορούν να τρυπώσουν λόγω όγκου. Η ταπείνωση τα σώζει στην σκιά του βράχου. Στην θάλασσα πάντως είσαι υποψιασμένος ως ψάρι.

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κάνεις το μοιραίο λάθος να αναζητήσεις την ασφάλεια ενός ενυδρείου. Να αποχωρισθείς από τα σκοτάδια του βυθού. Και εκεί ανυποψίαστος ων αντιλαμβάνεσαι πως παγιδεύτηκες. Διοτί συνειδητοποιείς οτι καρχαρίες υπάρχουν και εκεί, στο ενυδρείο και μάλιστα τους ξεφεύγεις ακόμα πιό δύσκολα. Άσε που σου δίνεται και η εντύπωση ότι τελικά οι διαχειριστές του ενυδρείου περισσότερο για τον καρχαρία ενδιαφέρονται, γιατί αυτός κόβει τα εισητήρια. Αυτόν περιποιούνται και φροντίζουν. Και πως τόσο εσύ, όσο και όλα τα άλλα τα μικρότερα ψάρια βρεθήκατε εκεί για έναν μονο λόγο: Να αποτελέσετε βορά για το κήτος.

Εξ άλλου μην το ξεχνάμε πως και το ενυδρείο, επιχείρηση είναι, επένδυση. Και πως τους πραγματικούς οικολόγους, τους πραγματικούς ερευνητές και φυσιοδίφες δεν θα τους βρεις στα ενυδρεία - όπως αφελώς νόμιζες μέχρι λίγο πριν να φαγωθείς - αλλά στούς βυθούς και στις αβύσσους των ψυχών, να κατεβαίνουν με μπουκάλες οξυγόνου και βαθυσκάφη. Να ρίξουν λίγες ακτίνες φωτός σαν αντανάκλαση από το φώς που λαμπιρίζει στην επιφάνεια, εκεί που εσύ δεν μπορείς να πας. Γιατί σε αυτή την ζωή τα ψάρια έχουν μόνο βράγχια.