ΚΑΙ Ο ΟΜΦΑΛΙΟΣ ΛΩΡΟΣ ΠΟΥ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΠήγα σήμερα στην Τράπεζα να ανανεώσω το μπλοκ επιταγών μου.
ΚΑΘΕ χρόνο μου ζητάνε ασφαλιστική ενημερότητα.
Αν δε κάνω λάθος το εαν εγώ απασχολώ ή όχι προσωπικό, καθώς επίσης εαν εγώ καταβάλω τυχόν ασφαλιστικές εισφορές ή όχι, αφορά εμένα και το ΚΡΑΤΟΣ. Επομένως γιατί μια ιδιωτική επιχείρηση όπως η Τράπεζα να μου ζητά ένα χαρτί που αφορά στην σχέση μου με το κράτος; Το εαν εγω είμαι κακοπληρωτής ή όχι προς το δημόσιο δεν είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΕΔΟΜΕΝΟ; Την στιγμη μάλιστα που προς την ίδια την τράπεζα ΕΙΜΑΙ καλοπληρωτής.
Επίσης, πριν από καποιο διάστημα που θέλησα να κάνω μιαν εξαγωγή σαν έμπορος, μου ζητήθηκαν σαν προϋπόθεση από το κράτος (=Εμπορικό Επιμελητήριο) ένας ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ αριθμός εγγράφων (Σημ. Μιλάμε για εξαγωγή που θα απέφερε συνάλλαγμα στην χώρα, έτσι;) μεταξύ των οποίων και εγγυητική επιστολή από Τράπεζα.
Και αναρωτιέμαι: Aπό που και ως που το δικαίωμά μου να εξασκώ μιαν Χ εμπορική δραστηριότητα και η υποτιθέμενη αξιοπιστία μου προς το δημόσιο (ακόμα και εαν αυτή κρίνεται απαραίτητη για μιαν ΕΞΑΓΩΓΗ) περνά από έναν ιδιωτικό κερδοσκοπικό οργανισμό όπως μια Τράπεζα; Η Τράπεζες δηλαδή έχουν καταστεί ΜΕΣΑΖΩΝ (=νταβατζήδες) και μεταξύ του πολίτη και του κράτους αλλά και μεταξύ του εμπόρου και του πελάτη του; Από που και ως που; Πως προκύπτει αυτός ο ομφάλιος λώρος; Μήπως γι αυτό ειναι οι τράπεζες στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ;
Απηύθυνα το ερώτημα προς το Υπουργείο και φυσικά η απάντηση ήταν... ήξεις αφήξεις.
Τουτέστιν: Ακόμα και στοιχειώδη Άνθρωπινα Δικαιώματα έχουν καταστρατηγηθεί πλέον από το Τραπεζικό σύστημα και τους παρατρεχάμενους του. Και μάλιστα ΚΑΙ με ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.
