ΕΛΛΑΔΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Μου φαινεται οτι οι πολιτικες δεξαμενες για ανανεωση στο προσκηνιο εχουν ως εξης (και διορθωστε με αν κανω λαθος)

Στην Δεξια το απόλυτο τιποτα. Πληρης ιδεολογικη απουσία, με τους μονους που μπορουν να αρθρωσουν καποιο λογο ως υπερμαχοι του εκσυχρονισμενου καταστροφικου φιλελευθερισμου κατι τυπους σαν Ανδριανοπουλο, Μπακογιαννη, Μανο ή τον Βορίδη που ουδεμια σχεση εχουν με την λαίκη δεξια τελευταίο απομειναρι της οποίας ειναι ο Ψωμιάδης. Η πατριωτική δεξια μεταλλάχτηκε σε απάτριδα και αυτό που έχει απομείνει ως πατριωτική σε κανει να θελεις να αλλάξεις πατρίδα.

Στο νεο ΠΑΣΟΚ κατι αθλιοι βλαχογιαπηδες (που αντανακλαται και στην προφορα του Πεταλωτη) τα Αμερικανοσπουδαγμενα με κλεμμενα λεφτα παιδια των λαμογιων της προηγουμενης δεκαετιας τα οποια δεν ειναι ουτε προοδευτικοι ούτε πατριωτες αλλα ενα εκφυλισμενο γεννετικο παρακλαδι του χαμαιλεοντα που εχει χασει ακομα και την ιδιοτητα του να καμουφλαρεται. Κι εδω ΕΥΤΥΧΩΣ τιποτα.

Στο ΚΚΕ στο οποίο για καλη του τυχη (και κακή δική μας) το συμπαν συνομωτει για την αυτοκαταστροφη μας και το δικαιωνει συνεχως και πανηγυρικα, όπου ανάμεσα στα παιδια των μαρτυρων του Ιαχωβα της πολιτικης ξεφυτρωνει που και που και καποιος λογος ο οποιος περιγραφει σωστα την κατασταση χωρις να προτεινει λογικες λυσεις που δεν θα προερχονται από την Σκοπιά και το Ξύπνα ή που ακόμα χειρότερα υιοθετεί δρασεις που εχουν ορίζοντα και οπτικο πεδίο ανάλογο με το τραινακι του τρομου στο λουνα παρκ ή στην καλυτερη περιπτωση της περιστρεφομενης καμπιας. Κι εδω τίποτα.

Και τελος μια "εναλλακτικη" αριστερα η οποία συχνα ειναι ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ κολλημενη σε επιμερους θεματα και πιο επικινδυνα δογματικη (κατι σαν τους born again christians - born again leftish) που αυτοδικαιωνονται δια της φαντασιακής αναμαρτησιας τους, οι οποίοι με αλλαζονια επιβαλλουν μια συγκεκριμενη ατζεντα μεσω ιδεολογικων πογκρομ (βλεπε Αγιος Παντελεημονας, Βαλλιανατος) ωστε να αισθανονται ως αποκλειστικοι (και ανεξοδοι) φορεις του πολιτικου Μεσσιανισμου. Ο οποιος θα πρεπει να επιβληθει επί δικαιων και αδίκων. Γι αυτό και εχουν κατακερματιστεί ως προτεσταντικες σεχτες ή ΠΑΛΑΙΟημερολογητικες παραφυάδες. Κι εδω, δυστυχως τιποτα.

ΚΟΙΝΩΣ, ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ.

Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

Ενας σοφός γεροντας από την Κωνσταντινούπολη που συνεβούλεβε πολυ κόσμο και που προσφατα κοιμηθηκε σε ηλικία 99 ετων, πριν φυγει από αυτη τη ζωη μου ειχε διηγηθει μερικες ιστορίες σαν παρακαταθήκη. Μια από αυτες την χρησιμοποιώ για να στηριξω την άποψη, του γιατι στις εκλογες πρεπει να ψηφιζουμε ακομα και αν δεν υπαρχει κανενας κομματικος σχηματισμος που να μας αντιπροσωπευει, ακομα και αν δεν τρεφουμε αυταπατες οτι η ψευτοδημοκρατία μας είναι χακλκευμενη, νοθευμενη και ποδηγετούμενη.


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1930'

Ο νεαρός Πέτρος, ενα σεμνό και ταπεινο παιδί, είναι υπάλληλος σε Ελληνικό μπακάλικο καπου σε μια συνοικία της Πόλης όπου ζουν Έλληνες, Λεβαντίνοι και Εβραίοι. Ο μεγαλομπακάλης που το διατηρεί εχει και ενα από τα 5 γνωστά Ελληνικά κουσούρια που υπαγορεύονται από την ελληνική λατρεία του γρηγορου και εύκολου χρηματος: Tον ΤΖΟΓΟ (τα άλλα 4 είναι η απάτη, η κλεψιά, ο μαυραγοριτισμός και το ΠΑΣΟΚ).

Μοιραία έρχεται η στιγμη που η κερδοφόρα κατά τα άλλα επιχείρηση του μπακαλικου ("Αποικιακά" τα ελεγαν τότε) να βγει στο σφυρί. Το νεο μαθαινεται στην γειτονια και ο Πετρος προβληματίζεται για το τι θα απογίνει τόσο ο ιδιος όσο και το καταστημα το οποίο κρατούσε στην ουσία ο ίδιος.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ

Ενα πρωί ένας γνωριμος και καλός πελατης μπαινει στο μαγαζι. Ενας πλουσιος Εβραίος, εξέχον στελεχος της Εβραϊκης κοινοτητας.

ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ

Τερμα πια οι εγγραφές, οι εγγεγραμένοι ή έστω οι εγγραμενοι σε εκλογικους καταλόγους, σχολεία, συλλογους κλπ. Τους ενδιαφερουν μονον οι ΠΑΡΑγραφές των εγκλημάτων τους.

Φαινεται λοιπον, για να μην αισθανεται μειονεκτικά αφ ενός ο αγνωστου πατροτητος, μητροτητος, εθνότητος, υπηκοότητος, ταυτότητος και διευθυνσεως επδοτούμενος ψηφοφόρος, (Ela Lola, ela Elli, pame bsifiso BASOK) αφ ετέρου τα εκπαιδευτικά εξαμβλώματα του Ελληνικού σχολείου που μιλούν χειροτερα Ελληνικά κι' από τον αγνώστου ταυτοτητος, απλοποιουμε και την επίσημη γλωσσα σε επίπεδο πανελίστριας στην τηλεοραση (ο και η πανελίστρια, διγενες μονοκατάληκτον) ωστε να μπορει να την αντιλαμβανεται μεγαλύτερο ποσοστό κι' από αυτό που πήγε να ψηφισει ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογες.

Αφήσατε λοιπον τας εγγραφάς, και μελετάτε τα Γραφας διοτι οι κυριοι αυτοί σε λίγο θα ξεκινησουν και τας ΠΡΟγραφάς του άμαχου, ανεγκέφαλου και αναλώσιμου πληθυσμού σε επίπεδο φεουδαρχίας του Μεσαίωνα όπου οι επιλογες για επαγγελματική αποκατάσταση περιοριζόντουσαν σε αυτες του γραμματικού, του τελώνη, του τελάλη, του μισθοφόρου, του μπραβου, του μάγειρα, του κολληγου, του γελωτοποιού και της παλλακίδος.

Εξ ου και τα ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ REALITY.

SLEEPVOTERS: PREY FOR THE GLOBAL PREDATORS

ΥΠΝΟΦΟΡΟΙ: OI ΥΠΝΟΒΑΤΕΣ -ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ

Τα αρπακτικά κάνουν πανηγυρι με τον φόβο μας
και είναι η ώρα τους για φαγητό...

ΗΣΥΧΟ, ΗΣΥΧΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΑΚΙ

ΑΡΓΟΚΥΛΑΕΙ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΟΥ ΝΕΡΑΚΙ

Ήσυχο, ήσυχο το ποταμάκι...

FROM EUROVISION TO EURO ELECTIONS

2009 EURO ELECTIONS ANTHEM

Εσείς θα μείνετε να ψηφίσετε ή θα φύγετε για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος; Εγώ πάντως θα παραμείνω ως γραφικός συνειδητοποιημένος πολίτης. Και μάλιστα θα σας πω ένα μυστικό αλλά θα μείνει μεταξύ μας, έτσι;

Οι δύο μεγαλύτερες κόρες μου επειδή έχουν διπλή υπηκοότητα θα ψηφίσουν δυό φορές, αφού ήδη ψήφισαν την περασμένη Κυρικακή και στην Φινλανδική πρεσβεία της Αθήνας και τώρα την Κυριακή ως Ελληνίδαι.

Πάντως μακάρι οι Ευρωεκλογές να είχαν το μισό ενδιαφέρον του κόσμου από την Eurovision αλλά δεν έχουν ούτε καν αυτό. Όσο και να παίζουν οι διάφοροι πολιτικοί αρχηγοί το βιολί τους εντέχνως σαν τον Νορβηγό νικητή, ο κόσμος τίποτα. Δεν συγκινείται κανείς.

Μα τώρα ήμαρτον, είναι δυνατόν να θέλει κανείς να δεί τον Πάγκαλο, τον Βενιζέλο ή τον Κωστάκη να χορεύουν και να κάνουν τούμπες σαν το Ρουβά, ή την Παπαρήγα να πετάει γάμπα, ή τον Τσίπρα τον άφωνο να τραγουδά περασμένες επιτυχίες; Αμ εκείνος ο Ορθόδοξος κού-κλος, ο Άδωνις, με εκείνο το υπέροχο μέταλλο της φωνής που σε καθηλώνει στην ηλεκτρική καρέκλα της Στιγμής της Αλήθειας τι να σου κάνει, εκεί, κολλημένος με τον Ελληνικό στίχο;

Καλά το Γιωργάκη δεν το συζητώ. Όσο και να τον δείχνει το videoclip με απανωτά μοντάζ να μιλάει, επί σκηνής θα ξεχνάει τα λόγια του τραγουδιού. Όσο και να χτυπιούνται από πίσω τα μπαλέτα του Γρηγόρη Βαλιανάτου, δεν το σώζει.

Οπότε, για να συμβάλω και εγώ προς την κατεύθυνση της ευαισθητοποίησης του κόσμου για τις φετινές ευρωεκλογές, βρήκα ένα τραγουδάκι που και θα αρέσει, και ελληνοπρεπέστατο είναι και έχει και αναφορά στα ήθη και τα πιστεύω μας και εκφράζει την θέση πολλών στο σημαντικότατο ερώτημα:

Εσείς θα μείνετε να ψηφίσετε ή θα φύγετε;